Maar niet altijd...

Het valt inderdaad niet altijd tegen...

Ik heb dinsdag net een kleine ingreep gehad aan mijn blaas.... Na drie kinderen werkte deze niet meer zo optimaal (spijtig genoeg) en aangezien ik mezelf nog een beetje te jong vind om het zo maar te laten, moest ik dinsdag onder het mes.

Niet zo leuk, alhoewel...

2 weken thuis, niet mogen heffen, geen zware inspanningen doen.... de ideale tijd om eindelijk nog wat te naaien.

Sinds ik full time werk kwam het er nog wel van, maar altijd toch met een beetje schuldgevoel.

Heel de dag gaan werken, eten maken, afwassen, opruimen, huiswerk nakijken, knuffelen met de kinderen, ze in bed steken en dan achter mijn naaimachine kruipen terwijl manlief naar tv kijkt... niet altijd echt gezellig.

Maar nu kan ik 2 weken ongestoord en ongegeneerd naaien.

Vandaag de eerste dag thuis zonder kinderen en heel de dag achter mijn naaimachine gezeten.

Kaptrui gemaakt van 'Stof voor Durf het zevers' en bijpassende tshirt.

Briek vond het geweldig. Ik heb hem volledig met mijn nieuwe overlock gemaakt. Ben er best trots op :-)


Stof: Fino in Fondo.
Patroon: SVDHZ

Hoe het soms echt tegenvalt...

Eindelijk vind ik nog een keer tijd om op mijn blog te schrijven.
Ik heb ondertussen al heel wat genaaid. Ook heel wat geknoeid...

Zo was er het 'HollisterPROMkleedje' voor mijn dochter Fleur van 13. Ze zit in het 2de middelbaar en had prom op school. (LEES: zeer belangrijk feest van het jaar).

Ze had een kleedje in de Hollisterwinkel gezien. 64 euro. Oke valt nog redelijk mee, maar ze is eigenlijk volop in haar groei. Ze zit nu echt tussen de kindermaten en de volwassenmaten. Ik vond het eigenlijk veel geld voor een kleedje waar ze misschien maar heel even in zou passen. En daarbij - zelfzeker als ik 'was' - zou ik dat vast zelf kunnen.

Ik ging naar Stoffen Moens op de Turnhoutsebaan in Borgerhout. Daar hebben ze ruime keuze aan stretch-kant en raar maar waar, bijna dezelfde stof als het Hollisterkleedje.

Fleur was superenthousiast toen ze thuiskwam van school en de grote lap stof zag liggen.

Ik ook. Zo enthousiast dat ik er direct aan begon.

Spijtig genoeg is het uiteindelijk een fiasco geworden. Ik had vooral gelet op de tekening van de kant en niet op de rek-richting...

Mijn schoonmoeder heeft er dan uiteindelijk nog proberen een rits in te zetten, maar een klein uurtje voor het grote feest begon, bukte ons Fleur haar en scheurde heel de zijnaad af... :-(

In de auto gesprongen en naar 't Wijnegem Shopping Center gereden om daar snel een kleedje te kopen in de New Look...

Was echt tegenslag, maar Fleur was toch nog content.

Fiere "meter"

En hier een foto van mijzelf als fiere "meter":

Dekentje voor mijn knuffelbaby!

1 oktober werd Margot geboren. Ik vertelde reeds dat ik voor haar een dekentje maakte voor in haar maxi cosi.

Hier is het dan. Heb er lang aan gezeten en heb eigenlijk nog geen foto's van mijn knoopsgaten voor de riempjes, maar ben er best wel trots op :-)

Heb er nog een bijpassend mutsje bijgemaakt volgens het patroon van de droomfabriek. Dit is het resultaat:

Toen ik hoorde dat mijn knuffelbaby een meisje ging zijn, was ik stiekem wel blij. Ik heb zelf wel een dochter van 13, maar die kleine schattige kleertjes, die zijn voor haar al verleden tijd. En toen zij klein was, was ik totaal nog niet met naaien bezig. Vandaar mijn vreugde toen.

Hier nog enkele naaisels voor kleine Margot:

Homemade gifts in homemade gift paper

Morgen naar een babyborrel van het zoontje van een collega. Milan. het is haar tweede kindje en Sofie wilde geen lijst meer leggen. Daarom naaide ik volgens het patroon van Mme. Zaza een kleurpotlodenzakje en een luiertasje. 

De patroontjes waren zo goed uitgelegd dat het eigenlijk heel vlot ging. Het kleurpotlodenzakje was wel wat werk... Volgende keer maak ik ze wel in 2 stofjes. Eentje voor de binnenzijde en eentje voor de buitenzijde en flap, want al die lapjes aan elkaar zetten was er eigenlijk wel wat veel aan. Maar! Een superkadootje voor de zus van de nieuwe baby. 

Ik maakte ook nog een bavetje voor hem.

Kocht nog een schattig pakje in Hema, dus morgen hebben mijn 3 kids elk een pakje om af te geven. Hopelijk is Sofie blij met de homemade gift in originele homemade verpakking :-)

Ni te doen!

Toch ni te doen he! Stimuleer ik het geven, vergeet hij ze mee te nemen! 

Ik haat Karel de Grote!

"Ik haat Karel de Grote" zei Bert, mijn zoon van 10. Na een hele dag op school,nog vele wiskunde oefeningen, dat was er te veel aan. En maar zuchten en boos kijken en klagen, net of ik de opdracht voor het huiswerk had gegeven. Waarom KDG? "Mama, hij heeft het onderwijs uitgevonden, dus ook het huiswerk!"

Ik pak hem eens goed vast, terwijl hij ijverig aan het tellen is, lap hij is zijn tel kwijt, nu wordt hij nog bozer.

"Zie je me nu niet meer graag?" vraag ik. Dat is toch iets waar kinderen niet tegen kunnen. Dat ouders misschien zouden denken dat ze hen niet meer graag zien. Nu nog, nu ze nog maar 10 zijn tillen ze daar zwaar aan, maar ik ben er zeker van dat dat zal veranderen. "Natuurlijk wel, maar ik haat Karel de Grote echt!"

Hij haat huiswerk, maar gaat eigenlijk heel graag naar school. Zaterdag is het dag van de leerkracht en toen dat vandaag op televisie vermeld werd, wilde hij direct iets doen voor zijn juffen. "Kunnen we iets maken, mama?" En alhoewel ik vandaag echt heel moe was omdat het weeral zo'n drukke dag was geweest op het werk vind ik het dan sneu dit niet te doen. Uiteindelijk moet je "het geven" stimuleren.

Dus verse cupcakes met appeltjes gaan de oven in en morgen mee voor de leerkrachten die altijd klaar staan voor onze kinderen.

Het receptje vond ik hier.